Main page

ԼՈՒՐԵՐ

 Համերաշխությունը մարդկային համակեցության ամենապարզ և միաժամանակ ամենաբարդ ձևն է: 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկզբները ձևավորվեցին երեք մեծ գաղափարախոսությունները` Լիբերալիզմը, Սոցիալիզմը և  Սոլիդարիզմը: Առաջին երկուսը մեծ տարածում գտան 20-րդ դարում: 21-րդ դարում դոմինանտ գաղափարախոսությունը դառնալու է հենց Սոլիդարիզմը կամ Համերաշխությունը: Մենք տեսանք սոցիալիզմի փլուզումը, տեսնում ենք Լիբերալիզմի վախճանը և ականատեսն ենք լինելու Համերաշխության հաղթանակին: Մարդկության առջև ծառացած գլոբալ խնդիրներն անհանար է լուծել առանց տիեզերական համերաշխության կայացման: Համերաշխության պայմաններում չկա դասակարգային պայքար, չկա անձերի պայքար, քանի որ կա ընդհանուր շահ, չկա պետությունների անիմաստ պայքար, քանի որ կա տիեզերական համերաշխությանը հասնելու խնդիր` մոլորակը փրկելու խնդիր:  Համերաշխությունը բացառում է անսահմանափակ լիբերալիզմի (ինդիվիդուալիզմի) ծայրահեղ դրսևորումներն ու սոցիալիզմի բռնապետությունը: Համերաշխությունը մարդկային հոգեբա նությանը ամենահարազատ, ամենաընկալելի  ֆորմացիան է: Այն անձին չի պարտադրում այնպիսի պայմաններ, որոնք խորթ են նրան, չի զոհաբերում անհատի շահը հօգուտ “ընդհանուր շահի”: Հակադիր խմբերի շահերի համաձայնեցվածությունը տեղի է ունենում կա’մ ինքնակամ համաձայնության ձևով, կա’մ պետության միջնորդական մասնակցությամբ: Պետությունն իր հերթին հասարակական հարաբերությունների կարգավորումն  իրականացնում է կարգավորվող իրավունքի հիման վրա, իրավունքը անիմջականորեն ծնվում է հասարակական համերաշխությունից, այդ պատճառով այն վեր է կանգնած պետությունից և պարտադիր է նրա համար: Իրավական նորմը ծնվում է տարերայնորեն, օրենսդիրը այն միայն ֆիքսում  է և ոչ թե` ստեղծում: Կարգավորվող իրավունքը մի կողմից խրախուսում է մասնավոր իրավունքը, մյուս կողմից սահմանափակում է այն` ի շահ ժողովրդական տնտեսության, որի մասնակիցների գործողություններն ու շահերը հնարավորինս ինքնակամորեն պետք է  փոխհամաձայնեցված լինեն:

     Հիշենք, որ մեր ընտանիքներում հենց սիրո և համերաշխության առկայության շնորհիվ է կարողացել գոյատևել մեր ազգը: Համերաշխությունը պետությունում այնքան անհարաժեշտ է, որքան սերը` ընտանիքում:

      Համեարշխության պայմաններում գիտակցությունը  հստականում է, վերջանում է անպտուղ պայքարը, և սկսվում է աշխատանքը: Համոզված ենք, որ անխոնջ աշխատանքի շնորհիվ, համակիրների մեծ բանակի ջանքերով, մենք հասնելու ենք Համերաշխության հաղթանակին` բոլորիս հաղթանակին :

To top